تتراپایش
تحقیقات ، نوآوری ، بهینه سازی و توسعه فن آوری اطلاعات

اقتصاد در دنیای مجازی

اگر بخواهیم وارد اقتصاد در دنیای مجازی دانش بنیان بشویم، یکی از مسائل مهم، ورود به بازارهای فضای مجازی است.باید دید در کشور ما، آیا به بازارهای فضای مجازی نفوذ کرده ایم ؟؟؟ تا چه میزان توانسته ایم در فضای مجازی در حوزه اقتصادی عمل کنیم ؟!!
اگر به کشورهای همسایه نگاهی بیاندازیم، به کشورهای دنیا نگاه کنیم،برخی از آنها که واقعا وارد فضای مجازی شده اند استفاده های بسیار بسیار زیادی از این حوزه کرده اند.مثلا در کشور مالزی، آقای ” ماهاتیر محمد ” موقعی که داشتند اقتصاد مالزی رو طراحی میکردند سه تا گزینه پیش روی ایشان بود :

بازارهای فضای مجازی

۱- روش سنتی معمول ( در حال حاضر کشور ما وضعیت آن روز را داریم )
۲- اقتصاد به روش صنعتی
۳- اقتصاد دانش بنیان و اقتصاد مبتنی بر IT و فضای مجازی
به ترتیب درآمد سرانه در این روشها ۸.۰۰۰.۰۰۰ دلار ، ۱۵.۰۰۰.۰۰۰ دلار و بالای ۲۵.۰۰۰.۰۰۰ دلار بوده.
سنگاپور و کره جنوبی از جمله کشورهای بسیار موفق در زمینه تجارت بر مبنای اقتصاد دانش بنیان هستند.کشورهای اروپایی و آمریکایی توانسته اند موفقیتهایی در حوزه فضای مجازی بسیار بسیار گسترده داشته باشند در جهت رشد اقتصادی.
اما در کشور ما در برخی از حوزه ها بسیار موفق عمل کردیم،از جمله آنها بحث بانکداری الکترونیکی است که بعنوان یکی از زیر ساختهای تجارت الکترونیکی در ایران بسیار موفق بوده.
اما در “خرید الکترونیکی” هنوز به جایگاهی ویژه نرسیده ایم.اگر چه فروشگاههای الکترونیکی خوبی در سطح کشور راه افتاده و سرویسهای نسبتاً حوبی ارائه میکنند،اما نسبت به جمعیت ایران بسیار کم است.اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم، درصد بسیار ناچیزی از اقتصاد وابسته به فضای مجازی است.بنابر این ما باید به مردم یاد دهیم که چگونه وارد فضای مجازی شوند.

مثلا در بندر ترکن ، این روسری های ترکمنی بسیار معروف هستند، حال باید دید که خارج از ایران چه کشورهایی از این روسری تحت عناوین مختلف استفاده میکنند(مثل شال وشال گردن .و …. ) مثلا در کشور فرانسه حتی مردها هم ازاین روسری ها بعنوان شال گردن استفاده میکنند،پس میبینیم که بندر ترکمن بازار بسیار خوبی در کشور فرانسه دارد حالا کاری که باید کرد این است که با توجه به ذائقه فرانسوی ها نقش و نگارهایی رو که دوست دارن طراحی کنیم، اما متاسفانه میبینیم که در بندرترکمن روسری تنها با یک شکل خاص هستند.

 

بازارهای فضای مجازی

نکته :
هر کالایی که در کشور ما بخواهد بصورت الکترونیکی توسعه یابد و بتواند بازار مجازی را شامل شود باید به ذائقه سایر کشورها و مبادی مصرف توجه کند.در یک شهر کوچک تنها بدنبال آن هستیم که کالایی تولید کنیم که فقط در آن شهر مصرف شود، بیشتر از آن ممکنه در استان یا در کشور!!!
ما بلد نیستیم با خارج زندگی کنیم، اما در فضای مجازی می توانیم زندگی کنیم چون در این فضا کافی است وب سایتی داشته باشیم و حتی با موبایل هم میتوان اطلاعات زیادی منتقل نمود.
امروزه بازارهای بسیار وسیعی در دنیا از طریق تبلیغات الکترونیکی و از طریق فضای مجازی و شبکه های اجتماعی دارن بازاریابی میکنند و به جهان توانمندی های خودشون رو صادرمیکنن.

*** فقط فروشی در جهان موفق است که در سطح بسیار بزرگ و با قیمت بسیار کم عرضه شود****

خب شرط آن این است که مخاطب بسیار زیادی داشته باشیم،بنابراین یکی از کارهایی که ما باید یاد بگیریم ” بازاریابی الکترونیکی” است.بازاریابی الکترونیکی یعنی بتوانیم از طریق گوشی موبایل یک جنسی رو بخریم ، بفروشیم و براش تبلیغات انجام بدیم و بازار پیدا کنیم.
این کار به ظاهر ساده است اما در عمل اگر بخواهیم واقعا وارد آن شویم احتیاج به تخصص هایی دارد،!! چه تخصصهای ؟؟؟ تخصص پیگیری اینکه بقیه جاهایی که موفق هستند چیکار میکنند؟؟ مشکل عمده در کشور ما در حوزه بازاریابی الکترونیکی ، این چه کنم هاست ؟؟؟؟ بسیاری از افراد بلد نیستند…..
دوم اینکه زیر ساختهای لازم برای آن بسیار خوب تهیه نشده مثلا ما الان نمیتوانیم به راحتی ارز به کشور وارد یا از آن خارج کنیم و یا پهنای باند لازم برای برخی تجارتها را نداریم.مثلا در تبریز برخی از عزیزان قالی باف تابلو قالی آنها در خارج از کشور به راحتی فروخته میشود، یعنی اون خارجی در یکی از فروشگاههای ایرانی در کشور خودش که فرش میفروشند مراجعه میکنه و با دوربینی که با ایران درارتباط هستش مثلا عکس فرزندش رو میفرسته و اینجا اون قالی فروش اون رو در اختیار فرش باف میذاره و……. خب این کار مستقیم رو هم قالی باف میتونه انجام بده… …..

اما بلد نیست……
پس باید روشهای الکترونیک ساده را برای مردم عادی قابل انجام کنیم.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.